รอระเบิดตัวเอง
posted on 04 Jun 2009 21:38 by kumokuma.
ช่วงนี้เครียดว่ะ
เออ ... ยอมรับว่าเครียดไม่ใช่น้อย
แถมยังเผลอลงกับคนอื่นไปแล้วหลายคน ไม่รุ้ว่าจะรู้ตัวกันมั้ยล่ะนะ (ฮา)
แต่คราวนี้ เรื่องนี้เครียดโคตร
.
ให้ตายเหอะ ทำไมการบอกเลิกนัดอะไรบางอย่าง มันถึงได้ยากเย็นขนาดนี้กันนะ? แถมหลังจากบอกเลิกนัดไปแล้ว ยังต้องมาเครียดหนักกว่าก่อนบอก แถมบวกความรู้สึกผิดและความกังวลและอื่นๆอีกมากมายเข้าไปอีกต่างหาก
กุจะบ้าตาย
.
ช่วงนี้ยุ่งโคตร
ยุ่งมาก
ยุ่งมากที่สุด
ยุ่งไม่ไหวแล้ว
งานถล่มสุดๆ ยิ่งกว่าคำว่างานเข้า
วันนี้เพิ่งโดนเตือนไปอย่างสนุกสนาน -*-
"งานหลวงไม่ให้ขาด งานราษฏร์ไม่ให้เสีย"
ใช่เลยคำนี้ มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นแหล่ะ
.
แต่บังเอิญว่า งานหลวงโคตรรเยอะ งานราษฏร์ก็โดนเร่งแบบไซโคโคตร แถมพอมีปัญหา หันไปถามใครดันมีแต่คนทำหน้ามึนกลับมาอีก คำถามมันงี่เง่าไปรึไงกันล่ะนั่น? แต่เพราะไม่รู้นั่นแหล่ะถึงได้ถาม ช่วยแนะนำกันซักนิดก็ยังดี อย่าทำหน้ามึนใส่เลยขอร้อง เห็นแล้วปวดใจ
เห็นแล้วรู้สึกว่า อืม...ตูผิดเองแหล่ะที่ทำงานไม่ทัน (แต่ก็ผิดจริงๆนี่หว่า กรรม)
กูล่ะเครียด
.
แล้วดันหาเรื่องให้ตัวเองต้องมางานเข้าอีก เพราะเพื่อนโทรมา มันคุยเรื่อง "อะไรซักอย่าง" ที่ฟังไม่ถนัด เพราะกำลังวุ่นวายมากๆอยู่ ได้ยินแค่ว่าอะไร คอมๆ กับวันพฤหัส
ก็เข้าใจไปเอง ว่ามันจะให้ซ่อมคอมที่เสียอยู่
ก็คิด ณ ตอนนั้น ว่าวันพฤหัส เวลามันไม่น่าจะพอ ก็วันศุกร์ไปเลยดีกว่า แล้วไปค้างที่โน่นเลย จะได้ชิวๆ
ก็เลยบอกมันไปตามนั้น
แบบนี้เค้าเรียก "เป็นคนชวน" ใช่มั้ย?
.
ชวนทั้งๆที่ลืมไปสนิทว่าตัวเองกำลังงานเข้า ลืมไปสนิทด้วยความเบลอ ว่างานแม่งทำอีก 3 ชาติก็ยังไม่แน่ว่าจะหมด ลืมไปสนิท ว่ากำหนดส่งเส้นตายมันกำลังจะมาถึง
มานึกได้ทีหลัง ว่าให้ตายยังไง ถ้าไปกับมัน มีหวังทำงานไม่ทันแน่นอน
ผลเรอะ?
"ถ้ามาไม่ได้ ก็ไม่ต้องมาแล้วเลยนะ แล้วก็ไม่ต้องมาเจอกันอีกเลยด้วย"
(นี่แกเป็นแฟนหรือเพื่อนชั้นวะ?)
.
ในตอนนั้นรู้สึกว่าตัวเองคิดถูก ที่ป้ายความผิดให้ม๊า เอาชื่อม๊าไปแอบอ้าง ว่าเพราะม๊าไม่ให้ไปก็เลยไปไม่ได้ขึ้นมาเสียเฉยๆ เพราะวันก่อนหน้านี้ ก็เคยบอกไปว่างานยุ่งมาก อาจจะไปไม่ได้
แล้วโดนถีบสวนกลับมา ทันทีที่คว้าตัวมัน ที่โกรธจนเดินหนีเอาไว้
รักกันปานจะฆ่ากันตายดีมั้ยล่ะ?
.
เครียดว่ะ
แม่ง
เหมือนกุไปสร้างความเดือดร้อนให้ทั้งคนอื่น ทั้งตัวเอง (ก็สร้างจริงๆล่ะนะ)
งานก็ยังไม่เสร็จอีก ให้ตายเหอะ จะเยอะไปไหนน่ะ?
ลาออกซะดีมั้ย? << ไม่ดี ลาออกแล้วอดตาย ม๊าไม่เลี้ยงแน่ (ฮา)
.
เรื่องงานนยังไงก็ต้องให้เสร็จให้ทัน
แต่เพื่อนตูล่ะ
จะเอายังไงดี?
.
"เพื่อนน่ะ รักษาไว้ ยากกว่าหามาซะอีกนะ"
<< ถูกต้องที่สุดเลยครับครู อยากตอนนี้ให้มันคิดแบบนี้จัง เผื่อจะหายโกรธ (ย้ำ ไม่ใช่งอน OTL)
.
=============================================
ปล. จริงๆไม่ได้อยากอัพ June Write เรื่องแรกเป็นเรื่องนี้เลยพับเผ่ยสิ
ปปล. เอนทรี่นี้จะทำลายตัวเอง ทันทีที่จขบ. ว่างพอจะมาอัพเอนทรี่หน้าที่แล้ว
ปปปล. มั่นใจว่ามันไม่ได้เล่นเอกทีน เลยเขียนได้ เพราะขืนให้มันมาเห็น มีหวังงานนี้ง้อให้ตายก็คงไม่ได้คุยกันอีกจริงๆแน่
ปปปปล. ใครที่รู้ว่าคนในเอนทรี่เป็นใคร ก็ขอความกรุณาช่วยกันรักษาสัมพันธภาพนี้ไว้ด้วยการหุบเงียบทีนะ
ปปปปปล. ไหนๆแวะมาอ่านแล้ว ก็รดน้ำให้ทีนะ มุมบนขวาโน่นแน่ะ ขอบคุณครับผม
ปปปปปปล. (ตัว ป เยอะจังวุ้ย) ทำงานต่อล่ะครับ อะไรๆที่ติดค้างไว้ จะกลับมาสะสางให้ทีหลังครับผม