หมาเมฆ... 『Next Stations』 หมาเมฆ → ★

รู้สึกตัวเองเหมือนเด็กมัธยม (ฮา)

เดินมาถึงจุดๆนึง จู่ๆก็เจอว่าตัวเองกำลังอยู่ที่ไหนซักที่

จะว่ามืดก็ไม่มืด แต่ก็ไม่สว่าง ยื่นมือออกไปก็เป็นหมอกลางๆ

รู้แค่ว่าหาทางไปต่อไม่เจอ

.

.

ไม่นึกเลยว่าจะต้องมารู้สึกแบบนี้อีกน่ะ

.

.

ช่วงที่ผ่านมาแวะเข้าบล็อคเด็กม.6ทีไร ก็จะเจอเอนทรี่บ่นประมาณว่า

"ไม่รู้จะทำอะไร"

"เบื่อความคาดหวัง"

"ทำไมต้องบีบบังคับ"

"ขีดเส้นให้เดินเพื่ออะไร"

ฯลฯ

.

.

โดยที่อาจจะไม่ได้รู้สึกตัวว่า ถ้าไม่มีคนคอยพยุงมาเรื่อยๆแบบที่เป็นอยู่

ก็คงไม่รู้หรอก ว่าจริงๆแล้วตัวเองอยากทำอะไร

.

.

บางครั้งก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า

คนที่เดินตามเส้นมาตลอดชีวิต ถ้าจู่ๆอีกฝ่ายเลิกวาดเส้นให้ขึ้นมา

คนคนนั้น จะเดินต่อไปทางไหน

.

.

นั่นสิ....ทางไหนล่ะ

.

.

ขนาดคนที่เดินนอกเส้นมาครึ่งชีวิต ยังหาทางไปต่อแทบไม่เจอเลย

.

ครึ่งชีวิต...พูดเหมือนนาน จริงๆก็แค่ 11ปีครึ่งนั่นแหล่ะ

.

.

เรียนจบมา ปีนี้ปีที่สองแล้ว

พาร์ทไทม์ไป 2 ที่ ทำประจำเดือนเดียวที่นึง 1ปีกับอีก2เดือนที่นึง 

ทั้ง 4 งาน แทบไม่มีอะไรเหมือนกัน

กำลังวางแผนไปเรียนต่อที่จีน

.

.

"จริงๆแล้วอยากทำอะไร?"

.

.

ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าจะต้องมาโดนคำถามนี้อีกรอบ

คำตอบเดิมที่เคยตอบ ก็ตอบออกไปไม่ได้

เพราะในตอนนี้ คำตอบนั่น มันละลายหายไปแล้ว

.

.

คำถามง่ายมาก

.

.

แต่ตอบไม่ได้

.

.

ทำไมวะ?

.

.

ชอบภาษา โดยเฉพาะการพูดและฟัง เพราะทำได้ดี เขียนอ่านไม่ได้เรื่อง แปลพอไหว แต่ไม่ชอบแปลนิยาย เพราะมันยากกว่าเขียนขึ้นมาใหม่เองซะอีก

ชอบทำงานกับคอมพิวเตอร์ แบบไม่มีเงื่อนไขใดๆทั้งสิ้น

ชอบถ่ายรูป แต่ไม่ชอบแต่งรูป เว้นแต่จะเอามาตัดต่อหรือทำอย่างอื่น

ชอบเที่ยว ชอบเดินทาง ไปไหนก็ได้ทั้งนั้น ถ้ารวมกับข้อที่แล้วได้ด้วยจะยิ่งเพอร์เฟค

.

.

เคยนึกอยากเป็นไกด์ อยากเป็นล่าม

เป็นนักเขียนนิยาย เป็นบรรณาธิการสนพ.ซักแห่ง

เป็นเว็บมาสเตอร์ไปวันๆ แม้แต่เจ้าของร้านเน็ตไล่ตบเกรียน

.

.

ถ้าไม่รู้แม้แต่จุดหมายปลายทาง แล้วจะก้าวขาออกไปข้างหน้าได้ยังไง?

มีแต่จะหลงทิศเสียเวลาไปเปล่าๆเท่านั้น

.

.

การบ้านวันนี้

.

.

"งานอะไรที่อยากจะทำไปตลอดชีวิต"

.

.

นั่นสิ

.

.

งานอะไรล่ะ?